Een sleutel op het slot van het Johannes-evangelie?

Ik herinner me een zondag waarop we Johannes 8 lazen. Een onverkwikkelijke ruzie tussen Jezus en de Joden, waarin Jezus zijn gesprekspartners verwijt de duivel tot vader te hebben en maar al te graag te doen wat hun vader wil. Het generaliseren van dé Joden in het Johannes-evangelie stuitte me zozeer tegen de borst, dat ik met de dienstdoende lector een deal sloot. Een van ons beiden sprak de woorden van Jezus, de ander nam de rol van de Joden op zich. We lazen de teksten dus alleen in de directe rede. Wat er toen gebeurde, herinner ik me tot op de dag van vandaag. De Schriftlezing verloor zijn agressief anti-Joodse toon, maar niet zijn scherpte. De misverstanden, vragen en tegenwerpingen van Jezus’ gesprekspartners (de Joden) werden opeens heel begrijpelijk, reëel en ter zake. Ik zou waarschijnlijk niet anders gereageerd hebben op de irritant uitdagende woorden van de Johanneïsche Jezus.

Een-sleutel-op-het-slot-van-het-Johannes-evangelie