Israelzondag, een baldakijn van trouw

Een baldakijn van trouw, dat is de titel van de handreiking voor Israëlzondag op 7 oktober. Een Joods bruidspaar zit tijdens de huwelijkssluiting onder een baldakijn, een choepa (soort afdakje, teken van het ‘huis’ dat zij samen gaan bouwen).

Ook de loofhut, de soeka, zou je kunnen zien als een baldakijn, een baldakijn van trouw van de Eeuwige God aan zijn volk Israël, ter bescherming tegen de hete zon in de woestijn, tot gedenkplaats op je tocht door het leven.

Israël viert als een bruid onder de choepa het feest van verbondenheid met de Eeuwige God. Het Loofhuttenfeest (dit jaar van 1-8 oktober) is een van de drie pelgrimsfeesten, waarbij je opgaat “naar de plaats die de Eeuwige je God kiest om daar zijn Naam te doen wonen”, later ingevuld met Jeruzalem.

Het is het laatste oogstfeest, waarbij vooral vreugde en diepe dankbaarheid centraal staan. Dankbaarheid om het leven, om de oogst.

Dankbaarheid om het nieuwe jaar dat 15 dagen eerder is begonnen, en om de verzoening die op Jom Kippoer, Grote Verzoendag, plaatsvond.

Beginnen met een schone lei, dat is heilzaam en hoopvol.

En de vreugde, de vreugde als een bijbelse opdracht!! Feest zul je vieren en vrolijk zul je zijn! (Levit. 23).

Op het moment dat de oogst binnen is en je je schaapjes op het droge hebt, kruip je in een gammel hutje. Een loofhutje met een dak van stro of takken waar je dwars door heen kijkt, je kunt de hemel zien. Die loofhut doet je beseffen dat je niet leeft bij de gratie van je volle portemonnee, je gevulde bankrekening of uitpuilende vriezer, maar dat je leeft bij de gratie van Gods bescherming over jouw leven. Dat maakt je dankbaar en vreugdevol, feest zul je vieren en vrolijk zul je zijn!

De Heidelbergse catechismus vraagt: waaruit kent ge uw ellende?

Antwoord: uit de wet Gods, de Tora.

Israël vraagt: waaruit kent ge uw vreugde?

Antwoord; uit de wet Gods, de Tora!

Heleen Pasma, Middelburgs Kerkblad (2012)