Bouwen aan een Godshuis
Onderweg naar Pasen (zondag 8 april).
Onderweg naar Pesach (vrijdagavond 6 april).
Veertigdagentijd is voorbereidingstijd. Niet alleen met je lijf: schoonmaken, letten op wat je eet en drinkt, of je vast, of maar alles tot je neemt… Het is ook – en misschien wel vooral – mentaal een voorbereidingstijd voor je ziel: het schoonmaken van je geest, letten op dat wat jezelf als gist opblaast in eigenwaan, waarmee je een ander ruimte ontneemt, letten op wat je doet en nalaat om bevrijd te kunnen worden, om in vrijheid te leven.
Wie in deze gang naar Pesach en Pasen de wekelijkse synagogelezing legt naast de evangelielezingen, ziet een opvallende parallel. Van week tot week wordt in de synagoge-lezing de ontmoetingstent, de tabernakel, opgebouwd, met alle voorwerpen die nodig zijn: het licht, het wasbekken voor reiniging, tot en met de zalving van de priesters waarmee ze worden toegewijd aan hun levensopdracht. Met grote precisie wordt uitgelegd hoe God temidden van zijn volk wil wonen.
Een draagbare tent moet dat zijn, niet gebonden aan een vaste plaats. Draagbaar, met de stokken in de ringen, steeds klaar om verder te trekken.
In de evangelielezingen zie je hoe Jezus van week tot week zijn leven opbouwt, hoe hij gesterkt wordt door het licht van Tora en Profeten als hij Mozes en Elia ontmoet. Hoe hij de tempel reinigt als die is dichtgeslibd met gemak en gewin, in een maatschappij die niet meer weet hoe zichzelf te reinigen van kwaad. Jezus bouwt in deze veertigdagentijd zijn leven op tot een plaats waar God woont. Ook hij wordt gezalfd, en toegewijd tot zijn levensopdracht.
De synagoge leest van week tot week over de bouw van de tabernakel, als een tempel voor de Eeuwige God in de gestalte van een draagbare tent. De kerk leest over de bouw van Gods Koninkrijk, als een tempel voor de Eeuwige God in de gestalte van een kwetsbaar mens.
Voor ons als navolgers is de opdracht: niet alleen de samenleving maar ook je persoonlijk leven op te bouwen tot een heilige, zuivere plaats, een aan God gewijd leven, een koninkrijk van God.
Straks vieren we dat het leven met de Eeuwige God sterker is dan de dood. Bevrijd en opgewekt mogen we zijn. Deze overwinning op het duister is in Jezus´ leven gekoppeld aan Pesach, aan bevrijding. Daarom vieren wij Pasen. Dat betekent ook: maak elkaar niet opnieuw tot slaven, keten jezelf en anderen niet vast aan hoe het hoort, hoe het moet, aan dogma´s of trends.
Een gebed van Rabbi Nachman van Bratslav:
Leer me, lieve God, een nieuwe start te maken, te breken met gewoonten van gisteren, op te houden mijzelf te zeggen, dat ik het niet kan terwijl ik het wèl kan, dat ik het niet ben terwijl ik het wèl ben, dat ik vastzit – terwijl ik in hoge mate vrij ben.
Een bevrijdend en gezegend paasfeest gewenst!
Heleen Pasma, Middelburgs Kerkblad (2012)