Messias

December, een maand vol verwachting.

Vol groeien naar het licht. Israël viert tot 5 december het Chanoekafeest; dan zullen alle acht lampen branden ter herinnering aan de herinwijding van de tempel in Jeruzalem in de Makkabeeëntijd.

De kerk viert advent, het met reikhalzend verlangen uitzien naar de komst van de Messias. Dè Messias, zeggen we. De geboorte van Jezus, zoon van Maria en Jozef, het goddelijk kind.

Voor de Joodse traditie is de verwachting en het uitzien naar de Masjiach, de Messias, een dagelijks onderdeel van de gebeden. Maar deze afstammeling van David is niet zoals in de kerkelijke traditie gebonden aan één mens, voor eens en altijd.

Maimonides zegt het zo:

elke generatie kent zijn eigen (verborgen) Masjiach, die, als de omstandigheden dat vragen, openbaar zal worden en zijn werk in de wereld zal doen. En als zijn arbeid is volbracht zal hij de weg van alle vlees gaan.

Messias zijn, het is een opdracht. Mens zijn zoals je bedoeld bent, sprekend de Schepper, weerspiegelend zijn liefde, genade, warmhartigheid enz. Opkomend voor de zwakken in de samenleving. Zo zeggen wij het immers ook van Jezus de Gezalfde: Hij is zo sprekend de Vader dat we in Hem God herkennen.

Wat niet wegneemt dat de opdracht God te weerspiegelen ook voor ons geldt.

Leven alsof in déze generatie Gods licht van ons afhangt.

Licht op uw levensweg gewenst!

KIND,

van dag tot dag in duizendvoud geboren, jaar in jaar uit,
de wereld houdt de adem in en wacht
KIND, je schreeuwt om lucht, om leven en om liefde,
je schreeuwt om warmte en bescherming
KIND, een wonder ben je, vreugde breng je aan het licht;
de mensen buigen zich voorover met sterren in hun ogen
KIND, uniek en enig mens; van dag tot dag jaar uit jaar in
staan mensen even stil bij jou en bij zichzelf, ontroerd
KIND, bewierookt en geprezen, teken van hoop,
van toekomst, kroon op het verbond
KIND, jij minste mens, hoe zal ik je ontvangen?
ik zal je liefde geven, je zou immers messias kunnen zijn 

naar Lucas 2

Heleen Pasma, Middelburgs Kerkblad (2013)