Het Vredesraam van Marc Chagall

Het Vredesraam van MARC CHAGALL in de Chappelle des Cordeliers te Sarrebourg (Fr.)

In de week aansluitend aan 5 mei nam ik deel aan een bustocht naar de gebrandschilderde ramen van Marc Chagall. Een kleine groep mensen onderweg naar kerken en kathedralen in Reims, Metz, Sarrebourg en Mainz waar iets van Chagall te vinden is. En het is daar in Sarrebourg, op 10 mei, dat me de grootste emotie overviel.

Sarrebourg, waar ik voordien tot mijn schande nooit van gehoord had, ligt in de nabijheid van Saarbrücken. Vele oorlogen zijn daar uitgevochten, je komt langs talrijke oorlogsgraven. Een al in 1117 gestichte gotische kerk had na een turbulent bestaan aan het eind van de 2e wereldoorlog slechts éen kapel over. Een kapel met een groot open gedeelte naar het vroegere schip van de kerk dat nu verdwenen was. Het is daar, dat Chagall zijn Vredesraam (La Paix) heeft ontworpen, zijn grootste gebrandschilderde raam, van 7,5 bij 12 meter. Als een verzoeningsmonument voor Frans-Duitse vrede na eeuwen van oplaaiende oorlog.

Chagall gebruikte voor dit raam beelden uit zowel het aloude als ook het nieuwe testament. Een uit het grondvlak oprijzend boeket van intense kleuren, als een levensboom.
Veel rood, in een omgeving van helder en donker blauw. Met centraal, in een diep donkerblauw midden, een oog, als de bron van je ziel. Met openingen door het rood heen naar dat hart toe. Een diepe ontroering, tot tranen toe.

Er is geen begin, er is geen einde, overal is oneindigheid.
Geboorte is de bron van de levensboom, van daaruit kies je je weg.
Vele manieren zijn er om vrede te bewerkstelligen, om tot de bron van je ziel te komen, het hart van je menszijn.
Vrede, volheid, volmaaktheid.
Het is geen gesloten toestand.
Openingen zijn er om binnen te gaan, langs verschillende wegen.
Kies dan de weg die bij jou past, om tot je kern en tot vrede te komen.

2007, Middelburgs Kerkblad, Heleen Pasma