Bezinning

In deze maand bezint de kerk zich op de verhouding met het volk Israël, zou je kunnen zeggen, als aanloop naar Israëlzondag op 2 oktober. Op 7 september buigt de PKN zich in Utrecht aan de hand van prof.dr. Simon Schoon over de vraag naar inspiratie. Zowel Rabbijn Menno ten Brink (Lib. Joodse Gem. Amsterdam) als ds. Gertrudeke van der Maas (Prot. Raad voor K&I) zullen daarop reageren. Het project “Tijd voor Vrede / Israëlzondag”, waarin de thema´s Israël en Vrede gekoppeld worden, zal worden toegelicht (zie pkn.nl/tijdvoorvrede).

Op 19 september klinkt in Nijkerk een vernieuwd Appèl Kerk en Israël, en de oproep om weer te gaan “lernen”. Een dag, gewijd aan de studie van teksten, uitwisseling, ideeën, databank, bewustwording… Kortom: een poging om de zorg die bestaat, om te zetten in een positieve toerusting van commissies en gemeenten. Want zorg is er, om het verdwijnen van kennis en bereidheid om christelijke theologie te ijken aan de joodse traditie, om de moderne tijd te ijken aan de Tora (zie appelkerkenisrael.nl).

Het landelijk K&I werk is uitgedund tot een telefoonnummer, een deeltijdwerker en een kwartaalblad, Kerk en Israël Onderweg. Het werk van de adviserende Protestantse Raad wordt vaak belemmerd door de politieke of organisatorische agenda.

Tegelijk is voor velen in onze kerken, zeker voor de jongere generatie, de naam Israël synoniem geworden met “onderdrukking”. Mede onder invloed van de media wordt meer en meer de huidige politiek van de staat Israël geprojecteerd op èlke jood, binnen of buiten Israël.

Anne Frank schreef het al in haar dagboek, 22 mei 1944: … Tot ons grote leedwezen en onze grote ontzetting hebben wij gehoord, dat de stemming tegenover ons Joden bij vele mensen omgeslagen is. (…) O het is treurig, heel treurig, dat weer voor de zoveelste maal de oude wijsheid bevestigd is: “wat één Christen doet moet hij zelf verantwoorden, wat één Jood doet valt op alle Joden terug” …

Bezinning en studie dus. Geen hobby van enkelen, maar noodzaak voor een kerk die zich niet wil vervreemden van haar oorsprong.
In Middelburg mogen we ons gelukkig prijzen met een springlevende synagoge in ons midden waar we als groep van wijkgemeente, kerkenraad, catechisanten, school of wat dan ook, zomaar naar toe kunnen om ons te laten inspireren en onze basis te hervinden (zie synagogemiddelburg.nl).

Heleen Pasma, Middelburgs Kerkblad (2011)