De verbondenheid met ‘Israël’ als land, volk en staat is mij al vroeg van huis uit meegegeven. Ik herinner me bijvoorbeeld hoe ik – via de zwartwit televisie en de radio – als 12-jarig jongetje meeleefde met de dramatische gebeurtenissen rond de Yom Kippoer-oorlog in 1973. In de kerkdiensten die ik in mijn jeugd bijwoonde volgde ik met meer dan gemiddelde belangstelling de preken over onze band met het Joodse volk. Mijn eerste bezoek aan het land Israël bracht ik in 1980. Dat bezoek maakte op mij zoveel indruk, dat ik er sindsdien een keer of 15 terug ben geweest. Heel vaak begeleidde ik als reisleider of als predikant-begeleider een reis naar Israël. Tijdens mijn studie theologie aan de RU Utrecht besteedde ik veel aandacht aan de Joodse wortels van het christelijk geloof. Als predikant probeer ik me steeds in kerkdienst, catechese- en vormingswerk rekenschap te geven van de Joodse dimensies. Dat de kerk zonder ‘Israël’ niet volgroeid is, is mijn vaste overtuiging. Als gemeentepredikant en via de Classicale Werkgroep wil ik mijn steentje bijdragen aan deze ‘onopgeefbare verbondenheid’.
Ds. Hans van Dalen. Nijverdal
